Jak leczyć łupież pstry

 Mianem łupieżu pstrego określa się złuszczające się łuskowato zmiany skórne o charakterze odbarwionych plam i/lub plam o barwie brudnożółtej, ciemnobrązowej lub o barwie kawy z mlekiem, występujących najczęściej na karku, plecach i klatce piersiowej – mówi dr n.med. Igor Michajłowski z Clinica Dermatologica w Gdańsku.

Zabarwienie zmian zależy od opalenizny: w przypadku osób opalonych, plamy mają białe zabarwienie, natomiast u osób o jasnej karnacji i nie opalających się, są przebarwione. Zmiany obserwuje się również na bokach tułowia – niekiedy sięgają one do pępka i ud czy górnych przypośrodkowych powierzchni ramion. Zmiany charakterystyczne dla łupieżu pstrego prawie nigdy nie swędzą, rzadko też obserwuje się oznaki stanu zapalnego

Czy łupieżem pstrym można się zarazić? 

Za główną przyczynę powstania choroby uznaje się grzyby drożdżopodobne z rodzaju Malasezia, a ściślej grzyb Malasezia furfur. Badania dowodzą, że grzyb ten nie występuje u noworodków, obecny jest natomiast na skórze barków i karku u znacznego odsetka osób powyżej 1 roku życia, mimo to osoby nie chorują na łupież pstry. Choroba, mimo iż ma pochodzenie grzybicze, dotyka tylko i wyłącznie osoby predysponowane, czyli ze zmniejszoną odpornością, pacjentów otyłych, osoby korzystające z solarium.

Wykwity skórne rozwijające się w przebiegu łupieżu pstrego prawie nigdy nie swędzą i bardzo rzadko wywołują stan zapalny. O łupieżu pstrym można więc mówić jako o nieprzyjemnym i uciążliwym problemie kosmetycznym. Łupież pstry ma tendencję do nawrotów, a kontrola nawrotów możliwa jest tylko i wyłącznie przy odpowiedniej higienie osobistej.  W leczeniu łupieżu pstrego stosuje się terapię miejscową oraz terapię ogólną.

Łupież pstry – terapia miejscowa

Terapia miejscowa polega na aplikowaniu preparatów bezpośrednio na skórę. Stosuje się preparaty imidazolowe w postaci szamponów i emulsji, a także szampony zawierające siarczek selenu lub pirytionian cynku, preparaty te również dostępne są w postaci szamponu. Wyżej wymienione leki nakłada się na skórę, pienia, zostawia na kilka minut, a następnie spłukuje.

Łupież pstry – terapia ogólna

W przypadku, gdy leczenie miejscowe nie przynosi rezultatów, zaleca się stosowanie terapii ogólnej. Polega ona na przyjmowaniu doustnie leków imidazolowych, do których należą flukonazol oraz itrakonazol. Zgodnie z zaleceniami lekarza przyjmuje się je przez okres od tygodnia do dwóch tygodni, niekiedy dawki profilaktyczne stosuje się przez dłuższy okres.