Charakterystyka objawów zakażenia mięczakiem zakaźnym

Spośród chorób wywoływanych poprzez wirusa ospy (Poxviridae) istotne jest przyjrzenie się wirusowi mięczaka zakaźnego (moelluscum contagiosum) – chorobie zakaźnej błon śluzowych i skóry, na którą narażone są głównie osoby z obniżoną odpornością.

 

Okres wylęgania się mięczaka zakaźnego i pierwsze objawy

– Pierwsze oznaki zarażenia mogą się pojawić już po tygodniu od kontaktu z wirusem, a u niektórych osób okres wylęgania się choroby może trwać nawet do sześciu miesięcy. Przyjmuje się jednak, że okres wylęgania mięczaka zakaźnego wynosi średnio około dwóch, trzech miesięcy – mówi dr n. med. Igor Michajłowski, prowadzący Clinica Dermatologica w Gdańsku.

 

Początkowo na skórze pojawia się pojedyncza grudka, wielkością przypominająca główkę od szpilki. Może mieć kolor perłowoszary, żółty lub cielisty. Po pewnym czasie grudka powiększa swój rozmiar, by po kilku tygodniach urosnąć do 3-5 mm. Czasem zdarzają się zmiany liczące 1,5 cm średnicy. Guzki występują zwykle pojedynczo, ale zdarza się, że pojawiają się w większych skupiskach.

 

Lokalizacja zmian u zakażonych wirusem mięczaka zakaźnego

– Małe, pojedyncze, wypukłe, owalne grudki z charakterystycznym zagłębieniem pośrodku, u dorosłych pacjentów występują w obrębie pachwin i narządów płciowych (u mężczyzn na skórze członka, u kobiet na wzgórku łonowym oraz w okolicy ud i owłosionej części warg sromowych). Niezależnie od płci zmiany grudkowe mogą również znajdować się pomiędzy pośladkami, w pachwinach czy błonach śluzowych narządów płciowych. U dzieci mięczak występuje głównie na twarzy, kończynach czy klatce piersiowej, choć u 10-50% wykwity są widoczne także w okolicy narządów płciowych. Bardzo rzadko zmiany występują na stopach i dłoniach – wylicza dr Marta Malek z Clinica Dermatologica w Gdańsku.

 

Najbardziej narażeni na zakażenie mięczakiem zakaźnym

Osoby mające zaburzenia odporności są najbardziej narażone na zakażenie. Z pewnością wirus częściej atakuje dzieci do lat pięciu, zwłaszcza chorujące na atopowe zapalenie skóry, u których naturalna odporność buduje się z wiekiem. Także osoby mające liczne kontakty seksualne są grupą narażoną na zakażenie wirusem mięczaka zakaźnego.

 

Leczenie mięczaka zakaźnego

Pomimo że zmiany mogą zniknąć średnio po 2-4 miesiącach, zaleca się ich usunięcie za pomocą łyżeczkowania, lasera, elektrokoagulacji czy krioterapii, ponieważ nieleczone mogą prowadzić do rozsiewania się i powodowania kolejnych  zmian. U pacjentów, u których stwierdzono zakażenie wtórne, zaleca się podanie antybiotyków.